فنون عمران

تاریخچه

طرح احداث فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور (KLIA ) در سال 1990 و هنگامی‌که دولت مالزی دریافت فرودگاه بین‌المللی سوبانگ (موسوم به فرودگاه سلطان عبدالعزیزصالح) پاسخ‌گوی نیازهای آینده صنعت هوانوردی مالزی نخواهد بود، آغاز شد. ماهاتیر، نخست‌وزیر مالزی اولین کسی بود که اجرای این طرح را با جدیت پی‌گیری کرد. این تصمیم موجب شروع مباحث مهمی در زمینه‌های مختلف شد. محل احداث فرودگاه که در 50 کیلومتری فرودگاه واقع شده، چندان خوشایند نبود. گروهی دیگر با اشاره به هزینه سنگین احداث این فرودگاه، نظر دولت را به انتقاد گرفته، معتقد بودند که فرودگاه سوبانگ با هزینه‌ای کمتر قابل توسعه است. در واقع هم‌زمان با آغاز پروژه احداث KLIA، طرح توسعه فرودگاه سوبانگ نیز به اجرا درآمد. در دسامبر سال 1993 ترمینال شماره 3 فرودگاه سوبانگ نیز به اجرا در آمد. در سال 1995 ترمینال شماره 2 بازسازی و سه سال بعد فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور افتتاح شد.

نخستین روز افتتاح فرودگاه بین‌المللی کوالالامپوردر 27 ژوئن 1998 (یک روز قبل از افتتاح فرودگاه بین‌المللی هنگ‌کنگ) با مشکلاتی جدی همراه بود. برخی سیستم‌ها نظیر Aerobridge و Bay Allocation از کار افتاد و صفوف طولانی در محوطه داخلی و خارجی فرودگاه ایجاد شد. نقاله بار نیز به شدیدترین وضع ممکن خراب شد، کیف‌ها گم شدند و مسافران حدود 5 ساعت معطل ماندند. اغلب این مشکلات سرانجام رفع شد، اما سیستم نقاله بار مسافر همچنان خراب ماند تا اینکه در سال 2006 نقاله جدیدی به طور کامل جایگزین آن شد.

هم‌زمان با این مشکلات، فرودگاه چالش جدیدی که همانا بحران مالی شرق آسیا بود را تجربه کرد. شیوع بیماری سارس و آنفولانزای مرغی نیز به کاهش ده‌درصدی مسافران در مالزی و کل منطقه منجر شد. بحران مالی شرق آسیا و پس از آن کاهش پروازها از طرف شرکت‌های هواپیمایی آل‌نیپون ایرویز، بریتیش ایرویز، لوفت هانزا و نورث‌وست که امکانات فرودگاهی را نامناسب تشخیص داده بودند، باعث رشد منفی تعداد مسافران فرودگاه شد. نخستین فاز فرودگاه برای جابجایی سالانه 25 میلیون مسافر طراحی شده بود، اما در نخستین سال عملیات فرودگاهی درسال 1999، تنها 13.2 میلیون مسافر از این فرودگاه جا بجا شدند. در هر حال، تعداد مسافران در سال 2004 به 21.1 میلیون نفر رسید و سال بعد، این تعداد به 23.2 میلیون نفر افزایش یافت که البته کماکان کمتر از تخمین‌های قبلی بود.

از سال 2000، KLIA جوایز متعددی را در زمینه صنعت هوانوردی از آن خود کرد. در سال 2006 از سوی موسسه AETRA بهترین فرودگاه جهان در رده فرودگاه‌های دارای مسافر 15 تا 25 میلیون نفری در طی یک سال و رتبه سوم بهترین فرودگاه جهان و بهترین فرودگاه در منطقه آسیا و اقیانوس آرام شناخته شد. در سال 2007 نیز KLIA این عنوان را حفظ کرد. فرودگاه اینچان کره جنوبی و فرودگاه بین‌‌المللی هنگ‌کنگ نیز در رده‌های بعدی قرار داشتند. جایزه این مقام توسط شورای جهانی فرودگاه ها- کیفیت خدمات فرودگاهی (ACI-ASQ ) تعیین و تقدیم شد.

طرح‌های توسعه فرودگاه

طبق برنامه نهم توسعه مالزی، قرار است یک باند جدید و یک ساختمان جدید برای پاسخ‌گویی به نیاز روز افزون مسافران در فرودگاه احداث شود. در فاز دوم فرودگاه مقرر شده است که تا پایان 2008، تعداد مسافران به 35 میلیون نفر در سال برسد و در فاز سوم که پس از سال 2008 تا سال 2012 را در مورد نظر دارد، مقرر شده است که ظرفیت فرودگاه برای پذیرش 45 میلیون مسافر در سال توسعه یابد. در نوامبر سال 2006، دولت اعلام کرد که برنامه احداث یک خط ریلی ارتباطی میان ساختمان اصلی و ترمینال عمومی را در دستور کار خود دارد که از سال 2007 آغاز شده است. این خط، به طور مستقیم به خط اصلی راه‌آهن پر سرعت فرودگاه مرتبط خواهد بود.

شرکت خصوصی MAHB یا مالیشیا ایر پورتز هولدینگ براد (Malaysia Airports Holding Berhad ) نیز اعلام کرده است که به زودی طرح توسعه ترمینال پروازهای ارزان قیمت (LCCT) را برای پاسخ‌گویی به نیاز روزافزون مسافران به اجرا در خواهد آورد.

مقامات مالزی معتقدند وجود فضای کافی و امکانات لازم موجب شده است تا طرح توسعه فرودگاه را برای پذیرش سالانه 100 میلیون مسافر در سال 2020 تدارک ببیند. در این طرح، چهار باند فرود و دو ابر ترمینال که به دو ساختمان اقماری فرودگاه (SATELLITE BUILDING ) متصل خواهند شد، در نظر گرفته شده است.

ارتقا برای پذیرش ایرباس 380

MAHB به عنوان مجری اداره فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور، حدود 39 میلیون دلار برا ارتقای امکانات فرودگاهی در این فرودگاه به منظور پذیرش فرود هواپیمای ایرباس 380 اختصاص داده است. عملیات اجرایی کار از سوم آوریل 2006 آغاز شده است و انتظار می رود در ماههای آتی به پایان برسد. در این خصوص قرار است دو شانه در طرفین دو باند موجود به عرض 15 متر احداث شود. همچنین احداث تاکسی وی، Aerobridge های اضافی سکوی حرکت به نام های C17 و C27 و C37 نیز مدنظر است.

طراحی و زیر ساخت‌ها

طراحی فرودگاه توسط کیشو کوروکاوا، آرشیتکت معروف ژاپنی انجام شده است. ایده «فرودگاهی در جنگل و جنگلی در فرودگاه» در طراحی آن مورد توجه واقع شده و با همکاری موسسه مطالعات جنگلی مالزی، پروژه احداث فضای سبزدر اطراف فرودگاه به اجرا در آمده است. برای این کار تعداد زیادی از درختان جنگل‌های بارانی مالزی از ریشه کنده شده و یک بار دیگر در این منطقه کاشته شده است.

همچنین خطوط جاده‌ای به‌گونه ای طراحی شده‌اند که ترافیک انسانی را به گوشه و کنار فرودگاه منتقل کرده و ترافیک آرامی را حتی در صورت رسیدن به ظرفیت جابجایی 100 میلیون مسافر در سال فراهم می‌کنند. تجهیزات منطبق با استانداردهای جهانی نیز برای مسافران معلول در این فرودگاه تعبیه شده‌اند. به علاوه انتقال مسافران به سالن‌های پروازی به صورت اتوماسیون در تمام ترمینال‌ها انجام می‌شود. باندها و ساختمان‌های پروازی فضایی بالغ بر 100 کیلومتر مربع را شامل می‌شوند و در حال حاضر امکان تردد بیش از 100 هواپیما در آن واحد در مسیرهای ویژه حرکتی فراهم است. 216 کانتر کنترل در 6 راهرو اصلی کنترل قرار گرفته‌اند. فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور اولین فرودگاهی است که در آن سیستم مدیریت جامع فرودگاهی (TAMS) به کار گرفته شده است.
TAMS : Total Airport Management System

برج مراقبت پرواز

ارتفاع این برج 130 متر است و دومین برج مراقبت بلند در جهان پس از برج مراقبت فرودگاه بین‌المللی بانکوک به شمار می رود. شکل برج مانند مشعل المپیک است و در آن سیستم‌های مراقبت پرواز و تجهیزات راداری نصب شده است.

باندها

این فرودگاه دارای دو باند موازی است که هر یک حدود 4000 متر طول و 60 متر عرض دارند. هر باند همچنین 10 تاکسی‌وی داردکه طی آن بین 2 تا 10 دقیقه زمان می‌برد. در هر ساعت 120 هواپیما قادر به نشستن و برخاستن از این باندها هستند که این مهم مدیون سیستم‌های خدماتی کامل باند و پرسنل ماهر برج مراقبت پرواز آن فرودگاه می‌باشد

رشد روزافزون علوم كامپيوتر و مخابرات در عصر حاضر تأثير شگرفي بر رشد و توسعه جوامع داشته است. بسياري از متخصصين و پژوهشگران معتقدند كه در سراسر جهان كامپيوتر و فناوري ارتباطات به عوامل مهم و تعيين كننده شيوه زندگي تبديل شده اند. از تركيب كاربرد كامپيوتر و ارتباطات، علوم و فناوري اطلاعات حاصل شده است كه در آن انسان با استفاده از سخت افزار و نرم افزارهاي مختلف، در ايجاد اطلاعات ، پردازش و نگهداري مجموع هاي از داده ها، قادر به افزايش بهره وري و كاهش هزينه مي باشد.

در اين مقاله سعي مي شود تا با بررسي تأثير فناوري اطلاعات و سيستمهاي حمل و نقل هوشمند، مخصوصاً حمل و نقل ريلي را بر اقتصاد، اشتغال و افزايش درآمد مورد تجزيه و تحليل قرار داده و آنگاه ضرورت بكارگيري سيستمهاي حمل و نقل هوشمند در كشور با برنامه ريزي دقيق مورد توجه قرار گيرد.

منبع : مرکز تحقیقات راه آهن

ياتا) و ) SIN فرودگاه چانگي سنگاپور آه در سطح بين المللي با آدهاي شناسايي

ايكائو) شناخته مي شود، بزرگ ترين فرودگاه سنگاپور و يكي از مهم ترين ) WSSS

فرودگاه هاي جنوب شرق آسياست. اين فرودگاه ١٣ آيلومتر مربع وسعت، و ١٣ هزار

است.

ايرويز، جت استار آسيا ايرويز، وليو اير، و جت ايت ايرلاينز آارگو است. اين فرودگاه هاب دوم خطوط هوايي آانتاس استراليا

نيز مي باشد و شرآت مذآور در آن دسته از پروازهاي استراليا-اروپاي خود آه از مسير موسوم به "آانگورو" انجام مي شود،

از فرودگاه چانگي براي توقف استفاده مي آند. ناگفته نماند شرآت هواپيمايي آانتاس بزرگ ترين شرآت خارجي مستقر در

فرودگاه چانگي است و سالانه بيش از دو ميليون مسافر خود را از طريق اين فرودگاه جابه جا مي آند. طبق آخرين آمار

پرواز به ١٣٠ فرودگاه جهان، مسافران را به ۵٩ آشور مختلف منتقل مي آنند.

۴ درصد افزايش داشته است. اين ميزان ترافيك، موجب شد فرودگاه چانگي در آن / ميزان نسبت به سال ٢٠٠۶ ميلادي ٨

سال، از لحاظ ترافيك مسافري، پنجمين فرودگاه آسيا و نوزدهمين فرودگاه جهان لقب گيرد. ذآر اين نكته نيز ضروري است آه

فرودگاه جابه جا شد.

شرآت هاي هواپيمايي به اين فرودگاه بوده است. در همين راستا، در سال هاي ٢٠٠۶ و ٢٠٠٧ به ترتيب ٢١٠ و ٣٠٠ ميليون

عملياتي، و در ٢۵ ژوئيه ي همان سال رسما افتتاح شد. اين ترمينال ٣٨٠ هزار متر مربعي، داراي ٢٨ جت وي است و

ظرفيت سالانه ي آن ٢٢ ميليون نفر در سال مي باشد. ترمينال هاي ١ و ٢ نيز آه به ترتيب در سال هاي ١٩٨١ و ١٩٩٠

عملياتي شده اند، ٢٨٠ و ٣۵٨ هزار متر مربع وسعت دارند و ظرفيت سالانه ي آنها ٢١ و ٢٣ ميليون نفر مي باشد. اين

هاي جهان مجهز شدند. گفتني است هم اآنون وزارت حمل و نقل سنگاپور در حال تهيه ي طرح جامع ترمينال ۴ فرودگاه

چانگي است و آارشناسان پيش بيني مي آنند عمليات ساخت اين ترمينال در مدت ١٠ تا ١۵ سال آينده به پايان برسد.

فرودگاه احداث شد آه به شرآت هاي هواپيمايي ارزان قيمت خدمات ارائه مي آند. اين فرودگاه، پس از فرودگاه آوالالامپور،

شمار نمي آيد. در اين ترمينال، به منظور آاهش تعرفه هاي لندينگ و عوارض فرودگاهي، علاوه بر اين آه خدمات جت وي

ارائه نمي شود، از امكانات رفاهي پيشرفته، فروشگاه هاي لوآس، و دآوراسيون و تزئينات داخلي نيز خبري نيست!

٠٢ است آه هر يك ۴٠٠٠ متر طول و ۶٠ متر عرض دارند و C/٢٠C اين فرودگاه داراي دو باند موازي ٢٠ راست/ ٠٢ چپ، و

٠١ احداث شد آه ١٨٠٠ متر طول دارد و / امكان فرود ايرباس ٣٨٠ در آنها ميسر است. در سال ٢٠٠۴ باند ديگري نيز به نام ١٠

ويژه ي پروازهاي نيروي هوايي سنگاپور است. لازم به ذآر است طول تاآسيوي هاي اين فرودگاه ٢۵٣٠ متر و عرض هر يك

٣٠ متر است.

بسياري از فرودگاه هاي بزرگ جهان، امكانات و خدمات اين فرودگاه را معياري براي سنجش پتانسيل هاي خود مي دانند.

متعددي نيز فرودگاه دريافت آرده است. در رتبه بندي ها و نظرسنجي هاي مختلف نيز اين فرودگاه همواره جزو پنج فرودگاه

برتر جهان بوده است.

KpVV Update 01 / najaar 2009 12 / 13

en Oss erover Duurzame mobiliteit is het evenwicht

Structural engineering involves the analysis and design of physical objects such as buildings, bridges, equipment supports, towers and walls. Those concentrating on buildings are responsible for the structural performance of a large part of the built environment and are, sometimes, informally referred to as "building engineers". Structural engineers require expertise in strength of materials and in the seismic design of structures covered by earthquake engineering. Architectural Engineers sometimes practice structural as one aspect of their designs; the structural discipline when practiced as a specialty works closely with architects and other engineering specialists

In many jurisdictions of the United States, the architectural engineer is a licensed engineering professional,^[1] usually a graduate of an architectural engineering university program preparing students to perform whole-building design in competition with architect-engineer teams; or for practice in one of structural, mechanical or electrical fields of building design, but with an appreciation of integrated architectural requirements.

Formal architectural engineering education, following the engineering model of earlier disciplines, developed in the late 1800s, and became widespread in the United States by the mid 1900s. With the establishment of a specific "architectural engineering" NCEES Professional Engineering registration examination in the 1990s, and first offering in April 2003, architectural engineering became recognized as a distinct engineering discipline in the United States. Architectural engineers are not entitled to practice architecture unless they are also licensed as architects.

In some countries architecture, as a profession providing architectural services, is sometimes referred to as "architectural engineering". In others, such as in Japan, the terms "architecture" and "building engineering" are used synonymously.^[2] The practice of architecture includes the planning, designing and overseeing the building's construction.

In some languages, such as Korean and Arabic, "architect" is literally translated as "architectural engineer". In some countries, an "architectural engineer" (such as the ingegnere edile in Italy) is entitled to practice architecture and is often referred to as an architect.^[3] These individuals are often also structural engineers. In other countries, such as Germany, Austria and most of the Arabic countries, architecture graduates receive an engineering degree (Dipl.-Ing. - Diplom-Ingenieur).^[4]

The architectural, structural, mechanical and electrical engineering branches each have well established educational requirements that are usually fulfilled by completion of a university program.

[edit] Architectural Engineering as a single integrated field of study

What differentiates Architectural Engineering as a separate and single, integrated field of study, compared to other engineering disciplines, is its multi-disciplined engineering approach. Through training in and appreciation of architecture, the field seeks integration of building systems within its overall building design. Architectural Engineering includes the design of building systems including Heating, ventilation and air conditioning (HVAC), plumbing, fire protection, electrical, lighting, transportation, and structural systems. In some university programs, students are required to concentrate on one of the systems; in others, they can receive a generalist Architectural or Building Engineering degree. The University of Sheffield, United Kingdom offers a Dual degree course in both Architecture and Structural Engineering.

On the other hand, University of Concordia of Montréal, Canada, is one of the pioneer^{[peacock term]} universities and schools in North America that offers an undergraduates and post graduates program in Architecture Engineering often called Building Engineering.

نامهای دیگر آن عبارتند از :

Bus station, bus interchange, bus depot, transportation center;

در ترمینالها بجای سایبان و نیمکت انتظار ، سالن یا اتاقهای انتظار وجود دارد.

بعضی از ترمینالها در نزدیکی ایستگاههای مترو – قطار و یافرودگاه قرار دارند.

اولین ترمینال زیرزمینی

Woodlands Regional Bus Interchange

این ترمینال از سال 1996بعنوان اولین ترمینال زیرزمینی اتوبوس مورد استفاده قرار گرفت .

ویکی از بزرگترین ترمینالها در سنگاپور که در زیر

Woodlands MRT Station

قرار گرفته است.

بزرگترین ترمینال

بزرگترین ترمینال اتوبوس در تل آویو قرار دارد که در سال 1993 بنای آن با مساحت 44000 متر مربع ساخته شده است، مساحت کل ترمینال 230000 مترمربع می باشد. در این ترمینال اتبوسهای درون شهری و برون شهری توقف می کنند.

امکانات ترمینالها

در ترمینالها فضایی برای پارک کردن و تعمیر و نگهداری آنها و همچنین تسهیلاتی برای مسافرین و رانندگان ایجاد می شود.

در اطراف بعضی ترمینالها مکان استراحت و فضای سبز برای آسایش مسافرین در نظر گرفته می شود.

مکان ترمینالها

بعضی ترمینالها در نزدیکی دانشگاهها و کالج ها قرار دارند و امکانات پارک دوچرخه و خودرو نیز در آنها پیش بینی می شود.

ترمینال ها در هنگ کنگ

هنگ کنگ دارای شبکه گسترده اتوبوسرانی است و میلیونها مسافر را در شهر جابجا می کند. ترمینال های بزرگ اتوبوس در نزدیکی مراکز خرید و مراکز پرتردد ایجاد شده است.

اغلب این ترمینال های در فضای باز ایجاد شده اند تا امکان پارک هر نوع اتوبوسی فراهم باشد.